Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

 

Κατερίνα Λευθέρη, Μ.S, CCCSLP
Λογοπεδικός
ΠΡΑΞΙΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΣ

 


3 – 4 ετών

ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ

  1. Μπορεί να παραμείνει συγκεντρωμένος σε μια δραστηριότητα για 10 περίπου λεπτά
  2. Χρησιμοποιεί περίπου 1000 λέξεις, καταλαβαίνει περίπου 2000
  3. Είναι ανεξάρτητος όσον αφορά την τουαλέτα, το φαγητό και το ντύσιμο
  4. Αρχίζει να μοιράζεται και να περιμένει τη σειρά του
  5. Προσαρμόζεται σε καινούριες καταστάσεις και ξέρει τι να περιμένει
  6. Προσπαθεί να αποσπάσει τον θαυμασμό και την επιδοκιμασία των άλλων
  7. Αρχίζει να παίζει με άλλα παιδιά
  8. Ακούει προσεχτικά μια ιστορία για τουλάχιστον 5 λεπτά
  9. Μιλάει για τις άμεσες εμπειρίες του
  10. Ακολουθεί δύο τουλάχιστον διαφορετικές οδηγίες στη σειρά
  11. Γνωρίζει και χρησιμοποιεί αντίθετες και περιγραφικές λέξεις (μικρό, μεγάλο, κλπ)
  12. Χρησιμοποιεί επιρρήματα (από πάνω, από κάτω, κλπ)
  13. Κάνει συχνά ερωτήσεις
  14. Θυμάται τραγουδάκια και ποιήματα
  15. Βάζει 4 ή περισσότερες λέξεις μαζί

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ

  1. Όταν το παιδί σας φτιάξει κάτι αντί να το ρωτήσετε « τι είναι αυτό», μπορείτε να του πείτε « πες μου για αυτό που έφτιαξες»
  2. Βοηθήστε το παιδί σας να ξέρει τι να περιμένει ή τι θα γίνει μετά
  3. Όταν δεν μπορείτε να ασχοληθείτε μαζί του, πρέπει να τον βεβαιώσετε ότι αυτό θα γίνει μετά κάποια συγκεκριμένη ώρα
  4. Να τον επιβραβεύετε συχνά και να του εξηγείτε όχι μόνο τι δεν πρέπει να κάνει, αλλά και τι μπορεί να κάνει
  5. Να διαβάζετε ιστορίες, να λέτε ποιήματα και τραγουδάκια, και να μιλάτε όσο γίνετε περισσότερο με το παιδί
  6. Να ακούτε το παιδί όταν σας μιλάει, να τον ενθαρρύνετε να σας διηγείται ιστορίες ή να σας εξηγεί εμπειρίες
  7. Φτιάξτε μαζί ένα βιβλίο με ζωγραφιές δικές του και σε κάθε ζωγραφιά γράψτε μαζί μια εξήγηση ή ένα σχόλιο
  8. Απαντάτε τις ερωτήσεις του

4-5 ετών

ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ

  1. Μετράει μέχρι το 10 και γνωρίζει τουλάχιστον 3 χρώματα
  2. Λέει πιο μεγάλες ολοκληρωμένες ιστορίες
  3. Λέει όνομα και διεύθυνση
  4. Ρωτάει ερωτήσεις με «τι», «πού», «πώς» και «γιατί». Ρωτάει τι σημαίνουν λέξεις που δεν ξέρει. Ρωτάει τις χρήσεις των αντικειμένων (π.χ. «τι κάνει αυτό;»)
  5. Ακολουθεί 3 εντολές στη σειρά
  6. Γνωρίζει τουλάχιστον 3000 λέξεις
  7. Καταλαβαίνει ότι μια λέξη μπορεί να σημαίνει διαφορετικά πράγματα

5-6 ετών

ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ

  1. Ξέρει τα 6 βασικά χρώματα και τα τρία βασικά σχήματα
  2. Οι προτάσεις του είναι γραμματικά σωστές
  3. Ξέρει πότε δύο λέξεις ομοιοκαταληκτούν
  4. Προσπαθεί να γράψει το όνομά του
  5. Επικοινωνεί με μεγάλη ευκολία με παιδιά και ενήλικες
  6. Γνωρίζει περίπου 13000 λέξεις

4-6 ετών

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ

  1. Αφήστε το παιδί να παίρνει πρωτοβουλίες. Για παράδειγμα πρέπει να διαλέγει τα ρούχα του και να ντύνεται μόνο του
  2. Να θυμάστε ότι το παιδί μαθαίνει πώς να φέρεται στους άλλους από τον τρόπο που συμπεριφέρεστε εσείς σε αυτό
  3. Να παίζετε μαζί επιτραπέζια παιχνίδια
  4. Να διαβάζετε τις ταμπέλες που βλέπει συχνά το παιδί για να μάθει να τις αναγνωρίζει
  5. Να παίζετε μετρώντας διάφορα αντικείμενα (π.χ. κουτάλια, μπάλες)

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

  1. Αρθρωτικά
  2. Φωνολογικά
  3. Αναπτυξιακή Καθυστέρηση Λόγου (Γλωσσική Αναπτυξιακή Διαταραχή)
  4. Βαρηκοΐα
  5. Τραυλισμός

ΦΩΝΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

  1. Αντικατάσταση ενός φθόγγου ή κατηγορίας φθόγγων από άλλο (π.χ. “τάτω” αντί για “κάτω”).
  2. Αντιστροφή των πλησιέστερων φθόγγων ή συλλαβών μέσα σε μία λέξη (π.χ. “μπανόλι” αντί για “μπαλόνι”).
  3. Παράλειψη φθόγγων ή συλλαβών σε μία λέξη (π.χ. “λόνι” αντί για “μπαλόνι”.
  4. Αφομοίωση ενός φθόγγου ή συλλαβής από τον πλησιέστερο φθόγγο ή συλλαβή (π.χ. “μπαμπάνι” αντί για “μπαλόνι).

 

ΠΙΘΑΝΑ ΑΙΤΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΑΡΘΡΩΣΗΣ

 

  1. Ανατομικά προβλήματα (π.χ. ορθοδοντικές ανωμαλίες, βρεφική   κατάποση, κλπ)
  2. Απραξία: Απώλεια ικανότητας σκόπιμης κίνησης παρά τη διατήρηση κινητικότητας. Προκύπτει από βλάβη στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα.
  3. Δυσαρθρία: Μερική έλλειψη συντονισμού μεταξύ φώνησης, άρθρωσης και αναπνοής που οφείλεται σε νευρομυικές διαταραχές.
  4. Εσφαλμένη συνήθεια

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ

  1. Δεν απαιτείτε από το παιδί να μιλήσει καθαρά, όταν βλέπετε ότι έχει δυσκολία.
  2. Δίνετε προσοχή σε αυτά που σας λέει. Ενθαρρύνετε τις προσπάθειες επικοινωνίας του.
  3. Χρησιμοποιείτε και εξηγείτε καινούριες λέξεις.
  4. Ενθαρρύνετε το παιδί να διηγείται ιστορίες και να δίνει οδηγίες.
  5. Μιλάτε μαζί για τα έργα που βλέπει στην τηλεόραση. Συζητάτε για την υπόθεση, τους χαρακτήρες, κλπ.
  6. Δίνετε έμφαση στις προθέσεις (“στο”, “από”, κλπ) όταν του δίνετε οδηγίες.
  7. Συζητάτε για τις καθημερινές σας ασχολίες μαζί του. Του περιγράφετε τι κάνετε και πώς το κάνετε.
  8. Του διαβάζετε παιδική λογοτεχνία/παραμύθια.